خصین

لغت نامه دهخدا

خصین. [ خ َ ] ( ع اِ ) تبر خرد. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ) ( اقرب الموارد ). صورت مذکر و مؤنث این کلمه یکی است. ج، اَخصُن، خُصُن.