خشیبه
لغت نامه دهخدا
خشیبه. [ خ َ ب َ ] ( ع اِ ) طبیعت. || طبیعت شمشیر که ساخت نخستین آن باشد. ( منتهی الارب ) ( از لسان العرب ) ( از اقرب الموارد ) ( از تاج العروس ).
جمله سازی با خشیبه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در داستانهای قدیمی و متون ادبی کلاسیک، نویسندگان اغلب از توصیف خشیبههای کوچک چوبی برای نشان دادن فقر و سختی زندگی شخصیتها استفاده میکردند.
💡 کارگران در ساختوسازهای سنتی، گاهی از خشیبههای باریک برای تقویت ساختارهای موقت یا ایجاد جداکنندههای ساده در محیط کار استفاده مینمودند.
💡 آن تکه خشیبه قدیمی که در گوشه انبار افتاده بود، یادآور دوران کودکی و بازیهای سادهای بود که در حیاط خانه انجام میدادیم.