خشفه

خشفه. [ خ َ ف َ ] ( ع اِ ) آواز رفتار مار. ( از منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ). || زمینی بلند و نرم که سنگ در آن کمتر باشد. ( منتهی الارب ). || جنبش و حرکت. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( ازلسان العرب ) ( اقرب الموارد ). || آهوبچه ماده ای که نخست زاده یا نخست برفتارآمده. خِشفه. خُشفه. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ).
خشفه. [ خ ِ ف َ ] ( ع اِ ) آهوبچه ماده ای که نخست زاده یا نخست برفتار آمده. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ). خَشفَه. خُشفَه.
خشفه. [ خ ُ ف َ ] ( ع اِ ) آهوبچه ماده ای که نخست زاده یا نخست برفتارآمده. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ). خِشفَه. خَشفَه.
خشفه. [ خ َ ف َ ] ( ع مص ) جنبیدن. ( منتهی الارب ). خَشف. رجوع به خَشف شود. || دریافتن. خَشف. || آواز آمدن از برف هنگام رفتن بروی آن. خَشف. || آواز کردن، خَشف. || شتافتن و تیز رفتن، خَشف. || کوفتن و شکستن سر کسی را بسنگ، خَشف. || انداختن زن بچه را. خَشف. ( منتهی الارب ).
خشفه. [ خ َ ش َ ف َ ] ( ع اِ ) جنبش و حرکت. ( از منتهی الارب ) ( از تاج العروس ). || آواز ملایم. ( از منتهی الارب ).
خشفه. [ خ ِ ش َ ف َ ] ( ع اِ ) ج ِ خَشف. خِشف. خُشف. رجوع به خَشف. خِشف. خُشف. شود.