خرپوست
لغت نامه دهخدا
خرپوست. [ خ َ ] ( اِخ ) محمدعلی. از اهل غور بود. جوینی آرد: او از جانب سلطان محمد خوارزمشاه درغزنه با بیست هزار مرد بود و چون سلطان محمد در کنارآب از مغولان شکست خورد یمین ملک مقطع هرات بهرات رفت و از آنجا براه گرمسیر بغزنه رفت و در دو سه منزلی غزنه فرودآمد و رسول به او فرستاد که ما را علفخوارمعین کن تا با هم باشیم که سلطان منهزم بعراق رفت وتتار بخراسان درآمد تا آنگاه که از حال سلطان چه ظاهر شود. خرپوست و امرای او بجواب یمین ملک گفتند که ما مردمی غوری ایم و شما ترک و با هم زندگانی نتوانیم کرد. ( از تاریخ جهانگشای جوینی ج 2 ص 192 و 193 ).
جمله سازی با خرپوست
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 آن مرد بسیار خرپوست بود و حتی برای خرید یک غذای ساده هم ساعتها با فروشنده چانه میزد تا بتواند چند سکه اضافی در جیب خود نگه دارد.
💡 در داستانهای قدیمی، شخصیت خرپوست معمولاً فردی است که ثروت زیادی دارد اما حاضر نیست حتی یک قران برای کمک به نیازمندان یا کارهای خیرخواهانه خرج کند.
💡 او با وجود داشتن ثروت عظیم، رفتاری بسیار خرپوست داشت و همیشه سعی میکرد از تمام امکانات رایگان و کمترین هزینههای ممکن در زندگی استفاده کند.