لغت نامه دهخدا
خراک. [ خ َ ] ( اِ صوت ) صدا و خراخری که بسبب گلو فشردن از گلو یا در هنگام خواب از بینی آدمی برمی آید. ( برهان قاطع ) ( آنندراج ). بانگ خفته. ( شرفنامه منیری ).
خراک. [ خ َرْ را ] ( اِ ) خراک. کسی که صدای خرخر کند هنگام خواب. رجوع به خراک در این لغت نامه شود.
