واژه «خذیعه» به نوعی خوراک یا غذای سنتی اشاره دارد که از گوشت ریز و خردشده تهیه میشده است و در متون قدیمی عربی و فارسی برای توصیف غذایی شبیه به شامی به کار رفته است. این غذا معمولاً از گوشت چرخکرده یا بسیار ریز شده تهیه میشد که با ادویهها و مواد دیگر ترکیب میگردید تا به صورت یک خوراک منسجم درآید. در گذشته، چنین غذاهایی به دلیل سادگی تهیه و امکان استفاده از گوشتهای کمحجم، در میان مردم رایج بوده است. «خذیعه» در واقع نامی برای یک شیوه خاص از آمادهسازی گوشت بوده که آن را از حالت خام یا تکهای به غذایی پخته و قابل مصرف تبدیل میکرده است. این واژه در زبان امروز کاربرد چندانی ندارد و بیشتر در متون لغوی و تاریخی دیده میشود. در برخی توصیفات، این خوراک به عنوان غذایی شبیه شامیهای امروزی معرفی شده است که بافتی نرم و فشرده داشته است. استفاده از گوشت ریز در این غذا نشاندهنده مهارت در آمادهسازی و استفاده بهینه از مواد غذایی در گذشته بوده است. «خذیعه» علاوه بر نام غذا، بازتابی از فرهنگ غذایی ساده و کاربردی در دورههای قدیم نیز به شمار میرود. این واژه امروزه بیشتر جنبه تاریخی و زبانی دارد و در مکالمات روزمره استفاده نمیشود. در نتیجه، خذیعه به عنوان نوعی غذای گوشتی خردشده و پخته در سنتهای غذایی قدیم شناخته میشود.
خذیعه
لغت نامه دهخدا
خذیعه. [ خ َ ع َ ] ( ع اِ ) نوعی از طعام که از گوشت ریزه سازند و بفارسی شامی گویند. ( از ناظم الاطباء ). نوعی از طعام یا گوشت ریزه است شامیان را. ( از منتهی الارب ).