لغت نامه دهخدا
خاتم الاولیاء. [ ت َ مُل ْ اَ ] ( ع اِ مرکب ) آنکه ولایت بدو ختم شده است. ولی بزرگی که پس از او کسی بدان درجه از ولایت نخواهد آمد. لقبی است که صوفیان بزرگان خود را دهند.
خاتم الاولیاء. [ ت ِ مُل ْ اَ ] ( اِخ ) لقب امام دوازدهم شیعیان است. رجوع به مهدی شود.
