حیای عبادالرحمان
عبارت «حیای عبادالرحمان» در فارسی به معنای پرهیزکاری و پاکدامنی بندگان خاص خداوند است. «عبادالرحمان» به کسانی گفته میشود که نزد خداوند جایگاه ویژه دارند و زندگی خود را با تقوا، اخلاق نیکو و دوری از گناه میگذرانند. حیای این بندگان، بهویژه در امور جنسی، باعث میشود از روابط ناسالم و ناپسند اجتناب کنند و همواره پاکدامن باقی بمانند. در قرآن، عبادالرحمان کسانی معرفی شدهاند که با آرامش و تواضع بر زمین راه میروند و در مواجهه با سخنان نابخردانه یا توهینهای دیگران، با احترام و صبر پاسخ میدهند. این ویژگیها شامل پرهیز از شرک، رعایت حقوق انسانی و دوری از گناهانی مانند زنا است و نشاندهنده زندگی اخلاقی و معنوی آنهاست. حیای عبادالرحمان تنها محدود به روابط جنسی نیست، بلکه شامل همه رفتارهای فردی و اجتماعی میشود که نشاندهنده فروتنی، احترام به دیگران و پایبندی به ارزشهای الهی است. در ادبیات دینی و تفاسیر قرآنی، این واژه بار معنایی عمیق دارد و نشانه کامل بودن تقوا و اخلاق انسان است. آموزههای مربوط به حیای عبادالرحمان برای هدایت انسانها به زندگی پاک و متعادل ارائه شده است. بهطور کلی، این مفهوم، ترکیبی از تقوا، اخلاق نیک، فروتنی و احترام به دیگران است که بندگان خاص خداوند را از دیگران متمایز میکند. بنابراین، حیای عبادالرحمان نه تنها یک ویژگی فردی بلکه شاخصی برای تمایز اخلاقی و معنوی افراد نزد خداوند است.
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] حیای عبادالرحمان (قرآن). عبادالرحمان (بندگان خاص خدا) از روی حیا از روابط ناسالم جنسی، اجتناب می کنند.
بندگان خاص خداوند، از روابط ناسالم جنسی، اجتناب می کنند. «وعباد الرحمـن الذین... • والذین... ولا یزنون..؛ بندگان (خاص خداوند) رحمان، کسانی هستند که با آرامش و بی تکبر بر زمین راه می روند و هنگامی که جاهلان آنها را مخاطب سازند (و سخنان نابخردانه گویند)، به آنها سلام می گویند (و با بی اعتنایی و بزرگواری می گذرند) •..... • و کسانی که معبود دیگری را با خداوند نمی خوانند و انسانی را که خداوند خونش را حرام شمرده، جز بحق نمی کشند و زنا نمی کنند و هر کس چنین کند، مجازات سختی خواهد دید.»
← وصف عبادالرحمان
۱. ↑ فرقان/سوره۲۵، آیه۶۳.
فرهنگ قرآن، مرکز فرهنگ و معارف قرآن، برگرفته از مقاله «حیای عبادالرحمان».
...