حوزیه
لغت نامه دهخدا
( حوزیة ) حوزیة. [ زی ی َ ] ( ع اِ ) ناقه گوشه گیر از شتران. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( آنندراج ). ناقه ای که قوت رفتن در وی مجتمع باشد یا سرشتی دارد که در آن سرشت و در خوش رفتاری وی دیگر شتران به وی نمیرسند. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
جمله سازی با حوزیه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 بسیاری از مسائل حقوقی و شرعی که در مباحث حوزیه مطرح میشوند، مستقیماً بر سبک زندگی و رفتارهای اجتماعی پیروان مذهب تأثیرگذار و بسیار مهم هستند.
💡 دانشجویان برای موفقیت در دوران طولانی تحصیل حوزیه، باید زمان زیادی را صرف مطالعه کتب اصلی، تحقیق در منابع و شرکت در جلسات بحث و مناظره کنند.
💡 ساختار نظام آموزشی حوزیه بر پایه سلسلهمراتب علمی بسیار دقیق بنا شده است که هر مرحله از آن نیازمند تلاش و پشتکار بسیار زیاد برای عبور است.