لغت نامه دهخدا
( حصیلیة ) حصیلیة. [ ح ُ ص َ لی ی َ ] ( اِخ ) نام چاهی است که بنی طی، «مجالد» حاکم بنی امیه را که با ایشان بدرفتاری کرده بود شبانه در آن انداخته، پس شاعر ایشان چنین سرود:
سلوا الحصیلیة عن مجالد
نحن طرحناه بلاوسائد
بجمة البئر و رغم القائد.