لغت نامه دهخدا
حسین صیمری. [ ح ُ س َ ن ِ ص َ م ُ ] ( اِخ ) ابن مفلح بن حسن بحرینی ملقب به نصیرالدین فقیه. متوفی در محرم 933 هَ. ق. / 1526 م. در سن هشتاد سالگی درگذشت و در سلم آباد خوزستان دفن شد. او راست: مناسک صغیر و مناسک کبیر و رساله در جواز حکومت شرعی و غایةالمرام فی شرح شرایع الاسلام و جز آنها. ( ذریعه ) ( اعیان الشیعه ج 27 ص 284 ) ( ایضاح المکنون ) ( معجم المؤلفین ) ( هدیة العارفین ج 1 ص 317 ).
حسین صیمری. [ ح ُ س َ ن ِ ص َ م ُ ] ( اِخ ) ابن علی بن محمدجعفر صیمری مکنی به ابوعبداﷲ فقیه رجال شناس. از اهالی صیمر خوزستان و قاضی مدائن ( تیسفون ) بود. وی در 351 هَ. ق. 962/ م. متولد و در بغداد در شوال 436 هَ. ق. 1045/ م. درگذشت. او راست: «اخبار ابی حنیفه » و شرح مختصر طحاوی و جز آن. ( کشف الظنون ) ( اعلام زرکلی ج 2ص 268 ) ( معجم المؤلفین ) ( هدیة العارفین ج 1 ص 309 ).
