جفجاف
واژهی جاف در متون کهن فارسی، به ویژه در فرهنگنامههای تاریخی، با صورتهای مختلفی همچون جاف جاف و جاف به کار رفته است. این اصطلاح به زن بدکاره یا فاحشه اشاره دارد و در منابعی مانند شرفنامهی منیری و برهان به همین معنا ثبت شده است. همچنین در «آنندراج» توضیح داده شده که این واژه زنی را توصیف میکند که به یک شوهر بسنده نمیکند و پیوسته در پی تغییر همسر است.
در برخی متون قدیمی، از جمله حاشیهی لغت فرس اسدی، این مفهوم با تعابیر دیگری مانند «قحبه» و «بوقلمون» مقایسه شده و بر بیقراری و بیثباتی چنین زنی تأکید گردیده است. به طور کلی، این واژه در ادبیات کلاسیک فارسی اغلب بار معنایی منفی داشته و برای اشاره به زنان فاسد اخلاق یا زنانی که روابط ناپایدار دارند، استفاده میشده است. با توجه به تحولات زبانی و اجتماعی، امروزه استفاده از این واژه و مشتقات آن در فارسی معاصر کمتر رایج است و جای خود را به اصطلاحات دیگر داده است. با این حال، مطالعهی چنین واژههایی در متون تاریخی میتواند درک بهتری از نگرشهای فرهنگی و اجتماعی ادوار گذشته را فراهم آورد.
مترادفها
خشکی
متضادها
تری، رطوبت
فرهنگ عمید
=جاف جاف
جمله سازی با جفجاف
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 پس از هفتهها خشکسالی شدید و نبود بارشهای منظم، زمینهای کشاورزی دچار جفجاف شده و گیاهان در برابر شدت گرما و کمآبی به شدت آسیب دیدند.
💡 جفجاف شدید گلو و لبهای مسافران در میان بیابانهای بیآب و علف، نشاندهنده شدت گرمای تابستان و کمبود منابع آب در این منطقه دورافتاده بود.
💡 حتی در اوج سرمای زمستان نیز، احساس جفجاف و خشکی پوست به دلیل استفاده زیاد از وسایل گرمایشی در محیطهای بسته، برای بسیاری آزاردهنده است.