لغت نامه دهخدا
ثریان. [ ث َ رَ ] ( ع اِ ) التقاء ثَریان و ثَروَان؛ نم به نم رسیدن، یعنی بحدی باران آمدن که بزمین فرو شود تا با نم و تری زیر زمین تلاقی کند و نیز التقاء ثَرَیان و التقاء ثروان. فزودن شرف أب بر شرف ام.
ثریان. [ ث َرْ ] ( ع ص ) تَر.
ثریان. [ ث َ رَ ] ( ع اِ ) التقاء ثَریان و ثَروَان؛ نم به نم رسیدن، یعنی بحدی باران آمدن که بزمین فرو شود تا با نم و تری زیر زمین تلاقی کند و نیز التقاء ثَرَیان و التقاء ثروان. فزودن شرف أب بر شرف ام.
ثریان. [ ث َرْ ] ( ع ص ) تَر.
