لغت نامه دهخدا
ثائب. [ ءِ ] ( ع ص، اِ ) نعت فاعلی از ثوب و ثوبان. || باد تند که پیش از باران وزد. || آب خیز دریا که بعد از فروخوردن آب روان گردد. ( منتهی الارب ). مدّ مقابل جزر.
ثائب. [ ءِ ] ( ع ص، اِ ) نعت فاعلی از ثوب و ثوبان. || باد تند که پیش از باران وزد. || آب خیز دریا که بعد از فروخوردن آب روان گردد. ( منتهی الارب ). مدّ مقابل جزر.
نعت فاعلی از ثوب و ثوبان باد تند که پیش از باران وزد آب خیز دریا که بعد از فرو خوردن آب روان گردد