تیزابه

لغت نامه دهخدا

تیزابه. [ ب َ / ب ِ ] ( اِ مرکب ) تیزاب. ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ). || آب زبان گز: تیزابه اسفناج را پس از پختن باید گرفت. ( یادداشت ایضاً ).