کلمهی «تَکسب» در زبان عربی به معنای «کسب کردن»، «به دست آوردن» یا «تحصیل نمودن» است و معمولاً به دست آوردن چیزی از طریق تلاش، فعالیت یا اقدام مشخص اشاره دارد. این واژه در متون دینی، ادبی و حقوقی به کار میرود و نشاندهنده عملی است که نتیجهی آن تحصیل مال، دانش، تجربه یا فضیلت است. «تکسب» میتواند شامل کسب روزی، مهارت، علم یا حتی رفتار و عمل نیک باشد و بیانگر تلاش فعالانه فرد برای رسیدن به هدف مورد نظر است. در کاربرد قرآنی و اخلاقی، این واژه غالباً بر ارتباط مستقیم میان تلاش، اقدام و نتیجه تأکید دارد و مفهوم پاداش یا نتیجهی کار را نیز در بر میگیرد. از نظر معنایی، «تکسب» با واژههایی چون به دست آوردن، تحصیل کردن، کسب مال و کسب دانش همخانواده است و همواره بار معنایی تلاش و دریافت نتیجه را در خود دارد. به این ترتیب، «تکسب» بیانگر عملی است که با کوشش و اقدام انجام میشود و نتیجهی ملموس یا معنوی برای فرد به همراه دارد.
تکسب
لغت نامه دهخدا
تکسب. [ ت َ ک َس ْ س ُ ] ( ع مص ) ورزیدن و گرد آوردن و رزق جستن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). روزی جستن. ( از اقرب الموارد ). || تکلف نمودن در کسب. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || به کسب واداشتن بنده را. ( از اقرب الموارد ).
فرهنگ فارسی
ورزیدن و گرد آوردن و رزق جستن
دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] معنی تَکْسِبُ: کسب می کند
معنی لَا تَکْسِبُ: کسب نمی کند
ریشه کلمه:
کسب (۶۷ بار)