توقیط

قطع، توقف

توقیط. [ ت َ ] ( ع مص ) مغاک کردن باران زمین را. || آب که از بالا چکد. مغاک شدن سنگ. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). حفره گردیدن میان صخره. ( از اقرب الموارد ).