توقش

لغت نامه دهخدا

توقش. [ ت َ وَق ْ ق ُ ] ( ع مص ) جنبیدن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( از منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). تحرک: ما هذا الذی یتوقش فی بطنک. ( اقرب الموارد ).