لغت نامه دهخدا
تنتین. [ ت َ ] ( ع مص ) بدبوی گردانیدن چیزی را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
تنتین. [ ت َ ] ( ع مص ) بدبوی گردانیدن چیزی را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
بد بوی گردانیدن چیزی را