تلمخ

لغت نامه دهخدا

تلمخ. [ت َ ل َم ْ م ُ ] ( ع مص ) سخن زشت آوردن در کلام. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).

سخن زشت آوردن در کلام.