تلقع

لغت نامه دهخدا

تلقع. [ ت َ ل َق ْ ق ُ ] ( ع مص ) دشنام دادن و سخن راندن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ): تلقع بالکلام؛ رمی به رمیاً. ( اقرب الموارد ).