تلعذم

لغت نامه دهخدا

تلعذم. [ ت َ ل َ ذُ ] ( ع مص ) خوردن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ): ماتلعذمنا شیئاً؛ ای مااکلناه. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).