تقطیل
لغت نامه دهخدا
تقطیل. [ ت َ ] ( ع مص ) بریدن چیزی را. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || بر پهلو انداختن کسی را و یا بر زمین افکندن او را. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
تقطیل. [ ت َ ] ( ع مص ) بریدن چیزی را. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || بر پهلو انداختن کسی را و یا بر زمین افکندن او را. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).