تقذر

تقذر. [ ت َ ق َذْ ذُ ] ( ع مص ) کراهیت داشتن چیزی را. ( تاج المصادر بیهقی ). پلید شمردن کسی را و کراهت داشتن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). پلید داشتن. ( غیاث اللغات ). پلید داشتن و شمردن کسی را و کراهت داشتن. ( آنندراج ). ناخوش داشتن کسی را به علت پلیدی وی. ( از اقرب الموارد ).