لغت نامه دهخدا
تقحیز. [ ت َ ] ( ع مص ) زدن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). با عصا زدن کسی را. ( از اقرب الموارد ). || برجهانیدن. || درشت گفتن کلام را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟