در قرآن کریم، سورهها به لحاظ زمان و مکان نزول به دو دسته مکی و مدنی تقسیم میشوند. سورههای مکی به آن دسته از سورههایی اطلاق میشود که پیش از هجرت پیامبر اسلام (صلىاللهعليهوآله) به مدینه در مکه نازل شدهاند. در مقابل، سورههای مدنی به سورههایی گفته میشود که پس از هجرت پیامبر به مدینه نازل شدهاند.
طبق منابع معتبر، تعداد سورههای مدنی در قرآن کریم ۲۸ سوره است. این تعداد بر اساس روایات ترتیب نزول و تحلیلهای محققان علوم قرآنی به دست آمده است. در برخی منابع، این تعداد ۲۰ سوره ذکر شده است، اما با توجه به اقوال مختلف، تعداد دقیق ممکن است متفاوت باشد. به عنوان مثال، در برخی منابع، تعداد سورههای مدنی ۲۰ سوره و موارد اختلافی ۱۲ سوره ذکر شده است. در مجموع، با توجه به اختلافنظرها، تعداد سورههای مدنی ممکن است بین ۲۰ تا ۲۸ سوره متغیر باشد.
برای تشخیص مکی یا مدنی بودن سورهها، معیارهای مختلفی وجود دارد. یکی از این معیارها، زمان نزول سوره است؛ به این معنا که هر سورهای که پیش از هجرت نازل شده باشد، مکی و هر سورهای که پس از هجرت نازل شده باشد، مدنی محسوب میشود. معیار دیگر، مکان نزول است؛ به این معنا که هر سورهای که در مکه نازل شده باشد، مکی و هر سورهای که در مدینه نازل شده باشد، مدنی محسوب میشود. همچنین، معیار دیگری بر اساس مخاطب سورهها وجود دارد؛ به این معنا که سورههایی که در آنها خطاب به مؤمنان آمده باشد، مدنی و سورههایی که خطاب به مردم یا مشرکان باشد، مکی محسوب میشوند.
