تضهیب

یکی از معانی اصلی «تضهیب» اشاره به نیم‌پخته کردن گوشت یا کامل بریان نکردن آن دارد، به گونه‌ای که گوشت روی سنگ تفسان یا آتش به صورت کامل پخته نشود. این کاربرد لغوی در کتاب‌هایی مانند «تاج المصادر» و «منتهی الأرب» آمده و نشان می‌دهد که تضهیب به تجربه آشپزی سنتی و روش‌های مختلف پخت در گذشته مربوط بوده است.

در کاربردی دیگر، «تضهیب» به معنای آتش دادن کمان و نیزه یا قرار دادن آنها در آتش برای راست و آماده کردن آن‌ها بوده است، که در منابعی مانند «تاج المصادر» ذکر شده است. تضهیب در این معنا نوعی حرارت دادن کنترل‌شده است که باعث تغییر شکل یا سختی ابزار بدون آسیب رساندن کامل به آن می‌شود، و عملی فنی برای آماده‌سازی ابزار جنگی می‌باشد.