لغت نامه دهخدا
تصویح. [ ت َص ْ ] ( ع مص ) خشک گردانیدن آفتاب نبات را. ( تاج المصادر بیهقی ). خشک گردانیدن نبات را. ( زوزنی ). خشک ساختن گیاه را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). خشک گردانیدن آفتاب و باد چیزی را. ( از اقرب الموارد ): صوحته الریح؛ اذا یبسه. ( منتهی الارب ). || خشک شدن به گرما. ( تاج المصادر بیهقی ) ( زوزنی ). خشک شدن. لازم است و متعدی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).
