تسمح

کلمه‌ی «تسمح» در زبان عربی مفهوم مهربانی، بزرگواری و آسان‌گیری را در خود دارد و نشان‌دهنده‌ی رفتار انسانی است که فرد در برابر اشتباه، خطا یا کوتاهی دیگران، قضاوت سخت یا مجازات شدید اعمال نمی‌کند. در متون دینی و ادبی عربی، تسمح به عنوان صفتی پسندیده برای افراد شایسته توصیف شده است که نه تنها با دیگران با مهربانی برخورد می‌کنند، بلکه از اشتباهات آن‌ها به آسانی می‌گذرند و فرصت جبران را فراهم می‌آورند. تسمح همچنین با اخلاق نیکو، بزرگواری و بردباری ارتباط مستقیم دارد و نشان‌دهنده‌ی توانایی فرد برای کنترل خشم، پرهیز از کینه و رفتار منطقی است. در گفت‌وگوهای روزمره و متون ادبی، این واژه معمولاً برای توصیف افرادی به کار می‌رود که نسبت به دیگران مهربان و بخشنده هستند و سختگیری یا انتقام‌جویی در رفتارشان جایی ندارد. از نظر معنایی، «تسمح» با واژه‌هایی مانند گذشت، مدارا، بردباری، مهربانی و بزرگواری هم‌معنی است و در فرهنگ و ادب عربی به شدت ارزشمند و مورد تحسین است.