کلمهی «تسدی» در فارسی برگرفته از زبان عربی است و در اصل چند معنای قدیمی و کمتر رایج دارد که در متون کهن دیده میشود. یکی از معانی اولیهی این واژه «بر روی چیزی قرار گرفتن» یا «بر چیزی سوار شدن» است؛ بهویژه سوار شدن بر شتری که گامهای بلند و کشیده دارد. در این کاربرد، «تسدی» اشاره به نشستن و تسلط یافتن بر مرکب دارد. همچنین این واژه به معنای پیروی کردن و دنبال کردن کاری یا فردی نیز به کار رفته است، که جنبهای رفتاری و اجتماعی دارد. از سوی دیگر، «تسدی» گاهی به معنای غلبه یافتن بر چیزی یا چیره شدن بر یک موضوع آمده است، یعنی فرد توانسته است کنترل آن امر را در دست گیرد. امروزه، این واژه کمتر در گفتار روزمره دیده میشود و بیشتر در فرهنگها، متون ادبی و لغتنامهها به چشم میخورد.
تسدی
لغت نامه دهخدا
تسدی. [ ت َ س َدْ دی ] ( ع مص ) بر زبر چیزی شدن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از متن اللغة ) ( از اقرب الموارد ) ( از المنجد ). || بر ناقه فراخ گام سوارشدن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || پیروی نمودن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از متن اللغة ) ( از اقرب الموارد ). || غلبه یافتن بر اَمری. ( از متن اللغة ). || بافتن جامه را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از متن اللغة ) ( از اقرب الموارد ) ( از المنجد ).
فرهنگ فارسی
بر زبر چیزی شدن. بر ناقه فراخ گام سوار شدن.
