تزمجر
لغت نامه دهخدا
تزمجر. [ ت َ زَ ج ُ ] ( ع مص ) غریدن شیر. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از المنجد ) ( از اقرب الموارد ) ( از متن اللغة ). || آواز برآوردن یا آنکه در آواز خشونت و درشتی داشتن. ( از متن اللغة ).
تزمجر. [ ت َ زَ ج ُ ] ( ع مص ) غریدن شیر. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از المنجد ) ( از اقرب الموارد ) ( از متن اللغة ). || آواز برآوردن یا آنکه در آواز خشونت و درشتی داشتن. ( از متن اللغة ).