تزحول
لغت نامه دهخدا
تزحول. [ ت َ زَ وُ ] ( ع مص ) درگشتن از جای خود و دور گردیدن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). لغزیدن و دور شدن از جایگاه خود. ( از اقرب الموارد ) ( از متن اللغة ).
تزحول. [ ت َ زَ وُ ] ( ع مص ) درگشتن از جای خود و دور گردیدن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). لغزیدن و دور شدن از جایگاه خود. ( از اقرب الموارد ) ( از متن اللغة ).