ترک خوردگی محیطی
«ترک خوردگی محیطی» اصطلاحی در علم خوردگی و مواد است که به حالتی اشاره دارد که یک ماده، حتی اگر به طور طبیعی انعطاف‌پذیر و مقاوم باشد، در اثر تأثیر عوامل محیطی دچار شکست و ترک می‌شود. این ترک‌ها معمولاً به دلیل ترکیبی از فشار مکانیکی و اثر مواد شیمیایی یا فیزیکی محیط ایجاد می‌شوند. عواملی مانند رطوبت، نمک، تغییرات دما، یا مواد شیمیایی خورنده می‌توانند باعث افزایش حساسیت ماده شوند و باعث شوند که ترک‌ها حتی بدون اعمال فشار شدید ظاهر شوند. این پدیده بیشتر در فلزات و آلیاژها دیده می‌شود، اما در برخی پلیمرها و مواد غیر فلزی نیز ممکن است رخ دهد. ترک خوردگی محیطی معمولاً به صورت ترک‌های سطحی آغاز می‌شود و به تدریج به داخل ماده نفوذ می‌کند، که می‌تواند منجر به شکست کامل آن شود. شناسایی و پیشگیری از این نوع ترک‌ها اهمیت زیادی در صنایع مختلف دارد، زیرا باعث کاهش عمر مفید قطعات و سازه‌ها می‌شود. مهندسان و متخصصان مواد با استفاده از آزمایش‌ها و پوشش‌های محافظ سعی می‌کنند از بروز ترک خوردگی محیطی جلوگیری کنند. بنابراین، «ترک خوردگی محیطی» شکستی است که ناشی از تأثیر محیط بر ماده انعطاف‌پذیر است و از نظر علمی و صنعتی اهمیت زیادی دارد.
مترادف‌ها
شکاف محیطی، گسستگی محیطی، خراش محیطی
فرهنگستان زبان و ادب
{environmental cracking} [خوردگی] شکست تُرد ماده ای که به طور طبیعی انعطاف پذیر است، براثر دخالت عوامل خورندۀ محیطی
جمله سازی با ترک خوردگی محیطی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 مهندسان متوجه شدند که علت اصلی شکست قطعه، وجود ترک خوردگی محیطی در لبه‌های آن به دلیل تنش‌های حرارتی زیاد بوده است.
💡 در بررسی‌های آزمایشگاهی روی نمونه‌ها، مشخص شد که ترک خوردگی محیطی می‌تواند باعث نفوذ رطوبت و تخریب سریع‌تر ساختار داخلی شود.
💡 به دلیل تغییرات شدید دمایی در کارخانه، برخی از قطعات پلاستیکی دچار ترک خوردگی محیطی شدند که کیفیت محصول را کاهش داد.
