لغت نامه دهخدا
ترفض. [ ت َ رَف ْ ف ُ ] ( ع مص ) برشاشیده و پریشان شدن. ( منتهی الارب ). پراکنده و پریشان شدن. ( از ناظم الاطباء ). || تفرق و جاری شدن اشک. ( از اقرب الموارد ) ( از المنجد ). || رفتن. || شکسته گردیدن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). تکسر و تبدد. ( اقرب الموارد ) ( المنجد ).
