تربئه

خاک، زمین

( تربئة ) تربئة. [ ت َ ب ِ ءَ ] ( ع مص ) بردن کسی را و دور گردانیدن او را. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). بردن و دورگردانیدن کسی را. ( از اقرب الموارد ) ( از المنجد ).