تدکیل

لغت نامه دهخدا

تدکیل. [ ت َ ] ( ع مص ) در خاک غلطانیدن دابه را. ( منتهی الارب ). در خاک غلطانیدن ستور را. ( ناظم الاطباء ) ( اقرب الموارد ) ( المنجد ). در خاک غلطانیدن اسب را. ( آنندراج ).