تدهور

این کلمه از ریشه‌ای عربی گرفته شده و در زبان فارسی و عربی دارای پیشینه‌ای کهن و کاربردی گسترده است. در معنای اصلی و قدیمی، این واژه به پایان یافتن و به آخر رسیدن شب اشاره دارد و همچنین مفهوم پشت دادن یا روی گرداندن را نیز در بر می‌گیرد. از سوی دیگر، «تدهور» برای بیان فرو افتادن، سقوط کردن یا غلتیدن از جایگاهی بلند به مکانی پایین‌تر نیز به کار رفته است و از همین معنا، مفهوم مجازی آن شکل گرفته است. در کاربردهای ادبی و تاریخی، این واژه غالباً برای توصیف حرکت از وضعیت برتر به وضعیتی پایین‌تر، ضعیف‌تر یا نامطلوب‌تر استفاده می‌شود. در زبان امروز، «تدهور» بیشتر به معنای وخامت یافتن، رو به زوال رفتن، تنزل پیدا کردن و کاهش کیفیت یا ارزش یک وضعیت به کار می‌رود. برای نمونه، از تدهور اقتصادی زمانی سخن گفته می‌شود که شاخص‌های اقتصادی دچار افت و نابسامانی شوند و از تدهور وضعیت جسمانی هنگامی یاد می‌کنند که سلامت فرد رو به ضعف و وخامت بگذارد. این واژه معمولاً بار معنایی منفی دارد و نشان‌دهنده کاهش، افول، سقوط یا از دست رفتن شرایط مطلوب است. بنابراین، این کلمه در مجموع به فرایند یا حالتی گفته می‌شود که در آن چیزی از وضعیت مناسب، پایدار یا مطلوب خود فاصله گرفته و به سوی ضعف، انحطاط، افت یا نابسامانی حرکت می‌کند.