تداکم

انباشت، تجمع، روی هم قرار گرفتن

پراکندگی، توزیع

تداکم.[ ت َ ک ُ ] ( ع مص ) همدیگر را راندن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). تدافع قوم. ( اقرب الموارد ) ( المنجد ).