تحشن

لغت نامه دهخدا

تحشن. [ ت َ ح َش ْ ش ُ ] ( ع مص ) ورزیدن و کسب کردن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). اکتساب. ( اقرب الموارد ) ( قطر المحیط ).