لغت نامه دهخدا
تبویل. [ ت َ ] ( ع مص ) به شاش داشتن. ( اقرب الموارد ).شاشانیدن: فی القاثاطیر و استعمالها فی التبویل و الزرق. ( قانون ابوعلی سینا چ طهران ص 268 ).
تبویل. [ ت َ ] ( ع مص ) به شاش داشتن. ( اقرب الموارد ).شاشانیدن: فی القاثاطیر و استعمالها فی التبویل و الزرق. ( قانون ابوعلی سینا چ طهران ص 268 ).
تبویل ( انگلیسی: Teboil ) شرکت نفت و گاز فنلاندی است، که در سال ۱۹۳۴ تأسیس شد.