واژه «تبضّض» یک اصطلاح عربی در متون لغوی است که به معنای گرفتن همه چیز از کسی یا تصاحب کامل اموال و حقوق او به کار میرود. این واژه در کاربرد اصلی خود نشاندهنده نوعی اخذ تدریجی و گاه همراه با فشار و اجبار است. در برخی توضیحات لغوی، تبضّض به معنای آن آمده که فردی بهتدریج و مرحلهبهمرحله تمام حق یا دارایی دیگری را از او سلب کند. این مفهوم میتواند هم به رفتارهای اقتصادی و مالی اشاره داشته باشد و هم به هر نوع تسلطی که به از بین رفتن کامل حق یک فرد منجر شود. در نگاه دقیقتر، تبضّض تنها یک گرفتن ساده نیست، بلکه فرآیندی آرام اما پیوسته برای تملک کامل چیزی است. این واژه در متون کهن عربی و منابع لغوی برای توصیف نوعی استیلا یا تصرف کامل به کار رفته است. در برخی کاربردها، بار معنایی منفی دارد و به نوعی ظلم یا اجحاف در حق دیگران اشاره میکند. همچنین میتواند بیانگر حالتی باشد که در آن حقوق یک فرد به صورت تدریجی و بدون مقاومت آشکار از او گرفته میشود. از این رو، تبضّض مفهومی فراتر از گرفتن معمولی داشته و به نوعی سلب کامل و مرحلهای حقوق اشاره میکند. در مجموع، این واژه بیانگر فرایند گرفتن همه چیز از شخصی به شکل تدریجی، کامل و گاه ناعادلانه است.
تبضض
لغت نامه دهخدا
تبضض. [ ت َ ب َض ْ ض ُ ] ( ع مص ) همه چیز گرفتن برای کسی. ( از منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ). گرفتن همه چیز از کسی. ( از اقرب الموارد ) ( از قطر المحیط ). || اندک اندک گرفتن تمام حق از کسی. ( از اقرب الموارد ) ( از قطر المحیط ) ( از منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ). تمام گرفتن حق را اندک اندک. ( آنندراج ).
