«تبریس» واژهای قدیمی در زبان فارسی و عربی است که به معنای نرم کردن زمین به کار میرود. این کار معمولاً قبل از کاشت یا آمادهسازی زمین انجام میشود تا خاک نرم و قابل کشت شود. نرم کردن زمین به وسیله ابزارهایی مانند بیل، گاوآهن یا دست صورت میگیرد تا خاک هموار و سبک شود. «تبریس» در متون قدیمی مانند منتهیالارب، آنندراج و ناظم الاطباء به عنوان عملی کشاورزی ثبت شده است. انجام این کار باعث میشود ریشه گیاهان راحتتر در خاک نفوذ کند و رشد بهتری داشته باشند. این واژه در متون کشاورزی و علمی کهن بیشتر کاربرد داشته و در زبان امروز کمتر شنیده میشود. «تبریس» علاوه بر مفهوم عملی، نشاندهنده اهمیت آمادهسازی درست زمین برای کشاورزی و بهرهوری بهتر از خاک است.
تبریس
لغت نامه دهخدا
تبریس. [ ت َ ] ( ع مص )نرم و آسان کردن زمین را. ( از قطر المحیط ). نرم کردن زمین را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).