تبرطل

لغت نامه دهخدا

تبرطل. [ ت َ ب َ طُ ] ( ع مص ) رشوت گرفتن. ( از اقرب الموارد ) ( از قطر المحیط ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). رشوه گرفتن. ( ناظم الاطباء ). || رشوه دادن. ( از اقرب الموارد ).