تبائید

تبائید. [ ت ِ ] ( اِخ ) در قسمت های جنوبی مصر قدیم که امروز «صعید» نامیده میشود و شهر «تب » باستانی پایتخت آن بود، این ناحیه در بیابانی قرار دارد که از شرق بغرب امتداد یافته است، و همین امر موجب شد که در اواخر قرن سوم میلادی گروهی از مسیحیان برای فرار از آزار و شکنجه بدین جای پناه برده و بطور انزوا در آن بسر بردند. مشهورترین آنان «سن آنتوان »، «سن ماکر»، «سن پاکوم » و «سن سیمئون ستیلیت » بودند. رجوع به «صعید» و «تب » شود.

در قسمت های جنوبی مصر قدیم که امروز ( صعید ) نامیده میشود و شهر ( تب ) باستانی پایتخت آن بود. این ناحیه در بیابانی قرار دارد که از شرق بغرب امتداد یافته استو همین امر موجب شد که در اواخر قرن سوم میلادی گروهی از مسیحیان برای فرار از آزار و شکنجه بدین جای پناه برده و بطور انزوا در آن بسر بردند.