بیسره
«بیسره» واژهای در زبان فارسی است که در یکی از معانی، به جانوری اشاره دارد که در رده جانوران دوکفهای قرار میگیرد؛ جانورانی که صدف آنها از دو بخش تشکیل شده و در آب زندگی میکنند، مانند برخی نرمتنان. «بیسره» در معنایی دیگر به حیوان باربر مانند استر یا قاطر نیز اطلاق شده و این کاربرد بیشتر در زبان قدیم و گفتار سنتی دیده میشود. این واژه به صورت صفت نیز به کار میرود و در این حالت به معنای «بیسر» یا «فاقد سر» است و گاهی برای توصیف چیزی بیشکل یا ناقص استفاده میشود. از نظر معنایی، «بیسره» میتواند مفهوم «بیاساس» یا «بیریشه» را نیز منتقل کند و در این کاربرد، جنبه انتقادی یا تمثیلی دارد. یکی دیگر از معانی شناختهشده «بیسره»، نام پرندهای شکاری از نوع باشه است که جثهای متوسط و رفتاری تیز و شکارچیانه دارد.
لغت نامه دهخدا
بیسره. [ س َ رَ ] ( اِ ) بیسر. نام جانوری است. رجوع به بیسر و بیسران شود. || استر که عربان بغل گویند. ( از برهان ). استر و قاطر. ( ناظم الاطباء ).
فرهنگ عمید
پرنده ای شکاری از نوع باشه.
فرهنگ فارسی
۱ - ( صفت ) آنکه یا آنچه سر ندارد. ۲ - بی اساس بی اصل. ۳ - ( اسم ) پرنده ایست شکاری از نوع باشه شبیه به پیغو بیسره.
ویکی واژه
‹بیسر›
(زیستشناسی) پرندهای شکاری از نوع باشه.