بیروشی
لغت نامه دهخدا
بیروشی. [ رَ وِ ] ( حامص مرکب ) بی رَوِشْنی. وی روشنی. بیراهی. بی ادبی. بیرسمی. خلاف ادب.
فرهنگ فارسی
روشنی. وی روشی. بیراهی. بی ادبی. بی رسمی. خلاف ادب.
بیروشی. [ رَ وِ ] ( حامص مرکب ) بی رَوِشْنی. وی روشنی. بیراهی. بی ادبی. بیرسمی. خلاف ادب.
روشنی. وی روشی. بیراهی. بی ادبی. بی رسمی. خلاف ادب.