لغت نامه دهخدا
بهروجه. [ ب ِ ج َ / ج ِ ] ( اِ مرکب ) بمعنی بهروج که بلور کبود کم قیمت است. ( برهان ). بهروج. بهروز. بهروزه. ( آنندراج ). بهروج. ( ناظم الاطباء ). بهروج. بهروز. ( فرهنگ فارسی معین ). || کندر هندی را نیز گویند. ( برهان ). و رجوع به بهروج و بهروز شود.
