معنی بندخت | لغت یاب

لغت نامه دهخدا

بندخت. [ ب ُ دُ ] ( اِ ) چهره و روی. ( برهان ) ( آنندراج ) ( انجمن آرا ). چهره. ( جهانگیری ) ( رشیدی ). || چهره بولهبان وقت یعنی مخالفان دین و برباطل. ( شرفنامه منیری ).