بلبکه

لغت نامه دهخدا

بلبکه. [ ب َ ب َ ک َ / ک ِ ] ( اِ ) مسکه و کره تازه. ( برهان ) ( از آنندراج ). صاحب آنندراج گوید معنی فوق را صاحب برهان آورده و در فرهنگها نیافتم.