بشخیدن
لغت نامه دهخدا
بشخیدن. [ ب َ دَ ] ( مص ) درخشیدن. ( ناظم الاطباء ) ( شعوری ج 1 ورق 186 و 219 ). || افشاندن. || دزدیدن. ( ناظم الاطباء ).
بشخیدن. [ ب َ دَ ] ( مص ) درخشیدن. ( ناظم الاطباء ) ( شعوری ج 1 ورق 186 و 219 ). || افشاندن. || دزدیدن. ( ناظم الاطباء ).